Home
Блог Плащинского
Об исключении Михалевича из БНФ 

Рэклама

Наладка
15-Чэр-2008 12:41 pm
Munich Town Hall
Заместитель председателя партии БНФ Алесь Михалевич исключен из нее по результатам голосования Сойма Партии БНФ: из 48 присутствовавших членов Сойма 47 получили бюллетени для голосования, и 24 проголосовали за его исключение.

http://www.svaboda.org/Content/Article/1139657.html

По этому поводу можно сказать следующее:
1. Если была соблюдена действительная процедура механизма исключения Михалевича из партии (хотя ряд людей утверждает, что, во-первых, такие решения не могли рассматриваться Соймом, а, во-вторых, решение не набрало нужного количества голосов от общего количества зарегистрированных), то с юридической точки зрения - все верно.
2. Является ли средством укрепления "внутрипартийной стабильности" исключение человека, за которого на прошедшем съезде как за потенциального председателя Партии проголосовало около половины всех на нем зарегистрированных? Я могу понять Левона Борщевского, если Михалевич действительно отказывается исполнять те функции, которые обязан исполнять как заместитель председателя партии, - тогда, учитывая, что партия является иерархической структурой, неисполнение того, что разработано "верхом", приводит к анархии. Но до сих пор господином Борщевским не было выдвинуто (во всяком случае, для широкого круга сторонников) новой программы и методов деятельности партии, а из того, что можно было увидеть, такая деятельность носила скорее "охранительный" характер по "зачистке", "укреплению внутрипартийного контроля" и т.д.
3. Исключение из партии человека, который является одним из лидеров для большого количества членов партии, представляет собой для "недасведчаннай" аудитории весьма спорный факт. Следовало бы обнародовать документы, в которых деятельность Михалевича могла бы быть охарактеризована как действительно способствующая развалу Партии, и, тем самым, представляющая опасность для ее дальнейшего существования. В данном же случае, такое решение выглядит как реализованное "исподтишка", а буквально "выкидывание" Михалевича из партии при практически равных результатах голосования за оба варианта выглядит как осознанное желание поскорее от последнего избавиться, что напоминает результаты референдума по национальной символике, когда спорный характер референдума усомнил разве что его противников, тогда как его сторонники быстро посрывали всю национальную символику и объявили себя победителями.
4. Является странным положение, по которому члены Партии не могут участвовать в каких-либо движениях, окроме самой Партии. Партия является политическим субъектом, в то время как гражданские организации - собственно гражданским, а у гражданских инициатив могут быть самые различные цели и методы. Для решения многообразных проблем сообразно участвовать в различных гражданских инициативах. Если же существуют документы, в которых деятельность Михалевича по сотрудничеству с пресловутым движением "За свабоду!" направлена на раскол Партии, то тем, кто выдвигал решение о его исключении, следовало бы обнародовать эти документы для широкой общественности, чтобы не походить на правящий класс, инициирующий "закрытые процессы", часто критикуемые в оппозиционной прессе.
5. Господин Борщевский в своем комментарии "У сьнежні 2007 г. 211 з 232-х дэлегатаў апошняга зьезду Партыі БНФ прагаласавала за мяне як старшыню партыі пры адной-адзінай умове: я зраблю яснай сытуацыю ў партыі, і яна будзе працаваць паводле сваіх уласных, прынятых праз дэмакратычныя працэдуры рашэньняў" забывает о том, на каких условиях он стал одним из кандидатов в голосовании за пост председателя Партии: это как раз-таки было консенсусное решение, принятое между Вечеркой и Михалевичем: дабы ограничить конфликты в партии, необходимо было выбрать компромиссную фигуру председателя, который предотвратил бы надвигающийся раскол в партии. Цитирую Левона Борщевского:

У сваёй прамове перад удзельнікамі з'езду Л. Баршчэўскі заявіў, што ён "кампрамісны і антыкрызісны чалавек": "Я прыходжу як антыкрызысны чалавек, каб не было адчування паразы ні ў адных, ні ў другіх".


Так кандидатурой на пост председателя партии стал Левон Борщевский

Тем не менее, Борщевский изменил своим словам, и создал ситуацию, при которой можно зарегистрировать явное ощущение поражения у сторонников другой, "необъявленной фракции":

Вельмі цяжка пра гэта ўсё пісаць, бо я не ўяўляў і не ўяўляю сваёй палітычнай дзейнасьці па-за Партыяй.

6. Что в действительности удивляет и огорчает, так это то, что Алесь Михалевич практически не воспользовался создавшимися возможностями для укрепления своих позиций в партии и публично не опротестовал решение о своем исключении. Его публикация в собственном ЖЖ свидетельствует скорее о "разгубленасці" и о том, что такого решения он решительно не ожидал. Возможно, решение баллотироваться на пост председателя как раз было тем, что, как он планировал, застрахует его от исключения путем широкой поддержки членов партии.
7. В конце концов, практика ежедневной деятельности Партии, об одном из важных дней в которой мы вчера узнали, доказывает скорее относительную приверженность в конфликтных ситуациях силовым, чем консенсусным методам, что в очередной раз доказывает о подобности инструментария власти и партийной оппозиции. Более того, для меня было новым узнать, что в Статуте БНФ существует положение, по которому его члена можно исключить за "абразу годнасці сябра партыі БНФ"; в этих условиях мне неясно, почему ряд сторонников БНФ критикует абсолютно идентичное положение, что касательно "оскорбления достоинства Президента". Видимо, президент просто "плохой", а оппозиция "хорошая": "хорошим" "плохих" критиковать можно, а "плохим" "хороших" нельзя - это сразу наступление на демократию.

Что в итоге? В итоге, на мой взгляд, получается очередное подтверждение того факта, что авторитарный режим деформирует политическое поле и путем проводимых репрессий заставляет бороться против себя теми же методами, которые применяет и сам. С торжеством демократии и плюрализма вас, друзья!
Каментары 
15-Чэр-2008 10:26 am (UTC)
спасибо за качественный разбор

> В итоге, на мой взгляд, получается очередное подтверждение того факта, что авторитарный режим деформирует политическое поле и путем проводимых репрессий заставляет бороться против себя теми же методами, которые применяет и сам.

скорее, авторитарный режим с успехом применяет классическое "разделяй и властвуй"
15-Чэр-2008 10:32 am (UTC)
Всегда пожалуйста!

По поводу "разделяй и властвуй"... Так ведь не власть-то разделила их, мне сложно увидеть здесь "происки кровавой гэбни". Для власти, к тому же, БНФ сейчас не представляет особой опасности, как и оппозиция в целом - все уже давно зачищено и подрезано.
Это все самостоятельно было сделано, и не по причине того, что кто-то подсказал, а по причине того, что методология осознания и решения проблем такая. По-другому не умели, значит.
15-Чэр-2008 10:31 am (UTC)
Цитата есть из Короткевича, что типо критиковать и смеяться над теми, кого угнетают, плохо. Оппы ей часто прикрываются.
15-Чэр-2008 10:34 am (UTC)
Думаю, цитата, как всегда, несколько вырвана из контекста :) Пожелание критики тут обычно такое: "А поживи-ка ты с мое, и уже тогда!".
15-Чэр-2008 11:09 am (UTC)
Естественно :)
15-Чэр-2008 10:35 am (UTC) - Запахло жареным на Машерова,8
Боюсь, что всё до банальности просто - Борщевский и Вечёрко почувствовали скорый финал и решили "зафиналить" по-своему. После съезда я спрашивал у Алеся, что он собирается делать - загадочный голос в трубке сообщил, что расскажет при встрече, но времени как-то не было встретиться... Судя по всему он готовил в скором (насколько скором?..) будущем смещение Борщевского с должности в свою пользу. Но это исключительно мои догадки, не обоснованные на каких-либо фактах.
15-Чэр-2008 10:45 am (UTC) - Re: Запахло жареным на Машерова,8
Возможно. В любом случае, на мой взгляд, позиции Михалевича сейчас ухудшились - слишком уж неожиданно для него это все произошло. Сейчас важно, что он будет делать дальше: будет делать попытки вернуться в БНФ, образует собственную структуру, примкнет к Милинкевичу и "За свабоду!", или "станет над ситуацией" и начнет склоняться к более компромиссным взглядам.
15-Чэр-2008 10:36 am (UTC)
в конце концов, нужно подождать, пока Алесь сам даст какие-либо комментарии по этому поводу, а потом делать выводы.
15-Чэр-2008 10:44 am (UTC)
Ну, отчасти Алесь их уже дал: http://michalevic.livejournal.com/43683.html
То, что он написал об их отсутствии - тоже своего рода комментарий, который показывает, что такого решения он, похоже, не ожидал, и ему еще понадобится время, чтобы выработать план действий на этот счет.

Впрочем, подождем еще, конечно. Мне очень интересно, о каком плане действий он заявит - думаю, от этого будет зависеть его способность к глазах общественного мнения быть самостоятельным политиком.
15-Чэр-2008 12:31 pm (UTC)
дык чаго чакаць - вон, ёсьць іншы экзэмпляр падобнага выключэнца - слава сіўчык. як мне падаецца, для алеся такі стан будзе катастрафічным, так што ў бліжэйшы час варта чакаць заявы ад яго на ўступленьне ў партыю альбо скаргі ў з'езд аб неправамоцнасьці выключэньня.

15-Чэр-2008 01:57 pm (UTC)
Ну, па-першае, у Міхалевіча троху з адукацыяй лепей будзе, чым у Сіўчыка, а па-другое, паглядзім.
15-Чэр-2008 05:52 pm (UTC)
не, Сіўчык не таго палёту птушка - ўсё, да чаго ён дадумаўся - накіраваць фінансавы паток "Маладога фронту" ў сваю кішэню. Менавіта дзеля гэтага ён пачаў пасьля выключэньня актыўна зьяўляцца ў стане "МФ" і задаваць тон стварэньню студэнцкага прафсаюза, менавіта таму так моцна стаяў супраць Лісічонка-Бахуна, бо ведаў, што яны дзяліцца ня будуць...
Тады, памятаецца, я своечасова гэта зразумеў і перайшоў у каманду Бахуна за тыдзень да Сойма, але інфа пра гэта стала вядома толькі ў дзень Сойма. Першым, каго я ўбачыў перад уваходам у залю, быў Сіўчык, які прывітаў мяне прыкладна наступнымі словамі: "Ну што, прагніў?.." вельмі шкадую цяпер, што стрымаўся тады і не заехаў яму ў е...сос.
Не мяркую, што Міхалевіч будзе надта прагінацца пад партыяй - у яго дастаткова патэнцыялу й сувязяў для самастойнай палітычнай кар'еры!
Акрамя таго Баршчэўскі даў зразумець недвухсэнсоўна, што ў Алеся толькі адзін шлях вяртаньня ў партыю - прагнуцца. Пас ьлядоўнасьць дзеяньняў кіраўніцтва партыі нагадвае сытуацыю з Казуліным - напішы, ціпа, павінную і мы паглядзім, што можна зрабіць...
казлы, што яшчэ скажаш...
15-Чэр-2008 07:35 pm (UTC)
наконт шляхоў - не думаю, што ўсё так адназначна. як мне падаецца, глебай для кампрамісу тут можа быць заяўленае раней вылучэньне міхалевіча на кандыдата ад бнф у прэзідэнты. раней ягонае кандыдацтва азначала б, што ён забярае партыю цалкам, а як шараговы бэнээфавец ён адназначна атрымае падтрымку ўнутры партыі (тым больш як пакрыўджаны "партнаменклатурай")але пры гэтым не захопіць абсалютна 100 адсоткаў партыйных акццыяў
16-Чэр-2008 11:15 am (UTC)
Улічваючы сытуацыю, якая склалася вакол гэтай падзеі, Міхалевічу варта было б "адысці ад партыйных канонаў" і ствараць нешта сваё, ці неяк па-іншаму зараз сябе самаактуалізоўваць. Паглядзім, наколькі ён варты як палітычныя фігура і ці хопіць у яго для гэтага моцы.
16-Чэр-2008 03:54 pm (UTC)
ведаем ведаем, нешта сваё - шэта значыць бунт, ініцыятыва, воля народа, ці процьма яшчэ розных рухаў і рухавічкоў. можна было б скасьці каталог такіх арганізацыяў - Рух імя Каліноўскага (Скрабец), Рады інтэлігенцыі (Колас) і гэтак бясконца...
16-Чэр-2008 04:20 pm (UTC)
Не, ну дык зразумела, што трэба трымацца БНФ і існуючых структураў, бо ў іх - наш будучы дабрабыт, а без вопыту "старшых таварышчаў" дзейнасць увогуле немагчымая. Калі па шчырасці, мяне бянтэжыць узровень герантакратыі ў апазіцыйных структурах: ён выражаецца ня ў тым, што ўсе пасады займаюць старыя карчы, а ў тым, што часта існуе арыентаванасць на "вопыт мудрых", якую я зараз табе не змагу пацвердзіць эмпірычна. Што ж датычыцца структур - мне ўсе роўна, дзе Міхалевіч будзе рэалізоўваць свае палітычныя амбіцыі, бо ў дадзенай сытуацыі я зацікаўлены толькі ў тым, каб гэта прынесла карысць агульнай справе рэфармацыі Беларусі. Калі патрабуецца нейкая новая структура для рэалізацыі тых ці іншых мэтаў, і яе можна развіць у нешта моцнае, дык трэба яе ствараць; калі ж падзяленне ня можа прынесці карысці, дык лепей дзейнічаць у рамках існуючых структураў. У любым выпадку, без выкарыстання новых мэтадаў ў асэнсаванні, разуменні і змяненні сытуацыі, любая апазіцыйная дзейнасць спрычыніцца прыкладна да аднаго і таго ж выніку ў выглядзе ягонай адсутнасці. І на мой погляд, зараз глябальнай розніцы паміж АГП, БНФ, ПКБ асабліва няма: мы ўсе аднолькава адсмоктываем у улады, якая кіруе сытуацыяй.
16-Чэр-2008 04:39 pm (UTC)
ты не можаш намацаць эмпірычна ""вопыт мудрых"" ??? спытай у міхалевіча, яму ё што распавесьці пасьля суботняй імпрэзы.

структуры рэальна не трэба фетышызааць, аднак менавіта структурны рэсурс - ці не галоўны ў палітычнай альтэрнатывы цяпер. і ён нават важнейшы за фінансавы.
16-Чэр-2008 05:46 pm (UTC)
Чытай уважліва. Пішу:

"Калі па шчырасці, мяне бянтэжыць узровень герантакратыі ў апазіцыйных структурах: ён выражаецца ня ў тым, што ўсе пасады займаюць старыя карчы, а ў тым, што часта існуе арыентаванасць на "вопыт мудрых", якую я зараз табе не змагу пацвердзіць эмпірычна."

Я гэта пра тое, што новыя мэтады, у прынцыпе, не прымаюцца, а іх распрацоўка ня надта-та і патрэбна тым, хто існуе і бяз іх. Прыклад з тымі жа флэш-мобамі (справа зараз ня ў тым, чаму яны затухлі), якая рыторыка была? "Гэта недасведчаныя моладзевыя актывісты без вопыту барацьбы, яны "пабунтавалі" на запале энэрджы і сышлі". Замест таго, каб паглядзець, ці мае сэнс гэта развіваць, ідзе адразу канстатацыя таго, чаму гэтага рабіць непатрэбна і чаму гэта не прынясе карысці і затухне само сабою.

"менавіта структурны рэсурс - ці не галоўны ў палітычнай альтэрнатывы цяпер. і ён нават важнейшы за фінансавы." - я асабліва і не спрачаюся з гэтай тэзай, але ці дасць партыйная бюракратыя неяк яго выкарыстаць, калі ўзнікне альтэрнатыва? Мне падаецца, што ёй і бяз гэтага няблага жывецца. Але быў бы рады, у рэшце рэшт, вопыту ў іх сапраўды дастаткова, але трэба ўлічваць, ці даў ён нешта ў справе дасягнення сваіх мэтаў.
16-Чэр-2008 05:59 pm (UTC)
я проста ў замілаваньні ад такога крытычнага адмаўленьня рэчаіснасьці. апазыцыя такая якая яна ёсьць, і любая спроба стварыць апазыцыю іншую будзе не толькі няўдачнай, але і аб'ектыўна будзе граць на руку луке. вось:

штопраўда, ў коле пазасыстэмнай палітыкі паўстала свая сыстэма – сыстэма апазыцыі, адлучаная ад улады, але з уласнымі нормамі, колам суб’ектаў, метадамі дзенасьці, канвенцыйнымі і забароненымі сродкамі барацьбы.інтэнцыя да стварэньня груповак, якія былі б апазыцыяй да гэтай “сыстэмы апазыцыі” ня ёсьць нечым новым для беларускай палітыкі. фактычна гэта ёсьць ужо традыцыяй – раз за разам з’яўляюцца палітыкі, якія імкнуцца скарыстацца з гэтага на першы погляд такога прывабнага рэсусрсу. спакуса пазыцыянаваць сабе як адрознага ад старой апазыцыі, як новую апазыцыю, не мінула аляксандра казуліна з ягоным адыёзным рухам “воля народа”, былі і іншыя прэтэндэнты на статус “новай апазыцыі”. не пазьбег гэтага і аляксандр мілінкевіч, які аднак падыйшоў да праблемы больш творча, я бы нават сказаў тэхналягічна, і паспрабаваў спалычыць паўнавартаснае карыстаньне здабыткамі і структурамі старой апазыцыйнай сыстэмы з безкампрамісным яе адмаўленьнем: розныя часткі ягонага руху па рознаму ставяцца да апазыцыйнай сыстэмы, крытыкуюць яе з розных і часам супярэчлівых пазыцыяў.

аднак практычна ніводная з гэтых спробаў скарыстацца рэсурсам адмаўленьня ад старых апазыцыйных схемаў не прывяла да посьпеху. нават былы бескампрамісны кандыдат ад “новай апазыцыі” аляксандр казулін адмовіўся ад ідэі шырокага грамадзкага рушэньня і зрабіўся кіраўніком палітычнай партыі бсдпг, а зараз за ім зарэзэрваванае крэсла ў прэзідыюме адс. мілінкевіч, нават пазбаўлены статуса бясспрэчнага лідэра адс, трымаецца за партыйную кааліцыю і цешыцца статусам лідэра аднаго з яе суб’ектаў.

аднак рачараваньне няздольнасьцю традыцыйнай апазыцыі да захопу ўлады застаецца па-ранейшаму прывабным і ласым рэсурсам, асабліва для некаторых маладых палітыкаў, расачраваных у строй апазыцыйнай дзейнасьці. ягоная значнасьць павялічылася за кошт далучэньня да барацьбы з рэжымам пэўнай колькасьці новых асобаў у выніку грамадзкага пратэсту ў менску пасьля апошніх прэзідэнцкіх выбараў. Гэта створаная па выніках плошчы “ініцыятыва”, гэта парэшткі старога распушчана “зубра” ў выглядзе руху “бунт”. маніфэст гэтых сілаў пад назвай “час перамагаць” быў апублікаваны ўвесну 2007 года і пакінуў дваістае уражаньне. Прынамсі, стратэгія дзеяньняў гэтых структураў засталася па-за маніфэстам. адносіць гэтыя структуры да палітычные апазыцыі пакуль не варта - функцыянальна гэта рух “негвалтоўнага супраціву”, аднак пазбаўлены мэты і апірышча ў выглядзе палітычнай праграмы. верагодна, змагарства з рэжымам прывядзе пазьней кагосьці з адэптаў гэтых рухаў да шляху гвалтоўнай дзейнасьці, аднак пакуль яны выконваюць функцыі выключна каналізацыі грамадзкага пратэсту. гэткія структуры зазвычай існуюць у якасьці спадарожных да агульнанацыянальных рухаў супраць аўтарытарызму, аднак у беларусі яны апынуліся адасобленыя не толькі ад палітычнай сыстэмы, але і ад па-засыстэмнай апазыцыі. іх барацьба з дыктатурай выклікае асацыяцыі з рольлю “самурая без гаспадара” з адпаведнымі лірычным настроем і сумнымі перспэктывамі.
16-Чэр-2008 06:23 pm (UTC)
Тэкст цікавы. З уласнага артыкулу?

"апазыцыя такая якая яна ёсьць, і любая спроба стварыць апазыцыю іншую будзе не толькі няўдачнай, але і аб'ектыўна будзе граць на руку луке."

Ня бачу лагічнай сувязі. Тое, што быў шэраг няўдалых спробаў - з'яўляецца эмпірычным пацверджаннем такога факта? А напрыклад тое, што да гэтых пор апазыцыя не перамагла рэжым Лукашэнкі, нягледзячы на агромністую колькасць розных спробаў - з'яўляецца пацверджаннем таго, што ён непераможны? :)
16-Чэр-2008 06:51 pm (UTC)
з артыкулу, з артыкулу.

дзяцька, дык трэба вызначацца: у суботу ты разважаў, што стратэгія "заваліць луку" бесперспектыўная. дык з чаго ты лічыш, што партыі ставяць выключна гэтую мэту? прынамсі ў дачыненьні да бнф гэта няпраўда. разважаць у катэгорыях "пераможны-непераможны" - пастка небяспечная. у жарце што паводле дзяеньняў лукі за невялікім выняткам выконваецца фронтаўская праграма - насамрэч толькі доля жарту.

а наконт новай апазыцыі - сувязь самая што ні на есьць лагічная. і кожны "новы змагар" альбо "трэцяя сіла" звычайна пачынае з размежаваньня з традыцыйнымі апазыцыйнымі партыямі. і дзсяткі няўдалых спробаў - акурат дазваляюць меркаваць, што і наступная будзе такой самай. не ў сэнсе "перамогі над рэжымам", а ў сэнсе што гэтая "новая апазыцыя" рассыпіцца даволі хутка (звычайная прычына - адключэньне фінансаваньня)

16-Чэр-2008 07:27 pm (UTC)
"дзяцька, дык трэба вызначацца: у суботу ты разважаў, што стратэгія "заваліць луку" бесперспектыўная." - гэта ўсе ад блытаніны з тэрмінамі. Наша канчатковая мэта - змяніць палітычны рэжым і рэфармаваць Беларусь. Гаворачы аб том, што зараз яго "зваліць" бесперспектыўна (з пункту гледзішча таго, якія мэтады зараз выкарыстоўваюцца), я не маю на ўвазе тое, што ён увогуле "непераможны". Проста мэтады павінны быць іншымі, а бесперспектыўна яго зваліваць наўпрост праз супрацьстаянне.

"дык з чаго ты лічыш, што партыі ставяць выключна гэтую мэту?" Дзе я гэта лічу? Прыклады.

"і кожны "новы змагар" альбо "трэцяя сіла" звычайна пачынае з размежаваньня з традыцыйнымі апазыцыйнымі партыямі. і дзсяткі няўдалых спробаў - акурат дазваляюць меркаваць, што і наступная будзе такой самай." - па вялікаму рахунку, мне ня мае розніцы, хто будзе рэалізоўваць "новую праграму", калі яна будзе грунтоўна распрацавана і той, хто возьмецца за яе рэалізацыю, будзе здольны яе выканаць (БНФ - так БНФ, АГП - дык АГП, "трэцяя сіла" - дык "трэцяя сіла").
16-Чэр-2008 11:14 am (UTC)
Цікавая інфармацыя. А Міхалевічу раю рабіцца самастойным палітыкам і ў шэрагі БНФ (ва ўсялякім разе, "с повинной") не вяртацца. Калі будзе досыць крэатыўным - будзе заўважнай фігурай і парве нарэшце з мэтадамі партыйнай апазыцыі.
16-Чэр-2008 07:28 pm (UTC)
прынамсі, сам Міхалевіч гэтага... на жаль не разумее... здаецца...
15-Чэр-2008 01:56 pm (UTC)
Ох, солдатики, солдатики. А что ж Вы это публикуете здесь?
15-Чэр-2008 10:28 pm (UTC)
як ты паліткарэктна ўсё апісаў :)))
16-Чэр-2008 11:11 am (UTC)
Дзякуй, стараюся :)
16-Чэр-2008 06:46 am (UTC)
однако тут весело без меня выходные провели
16-Чэр-2008 11:11 am (UTC)
То-то! Будь на страже! :)
16-Чэр-2008 11:17 am (UTC)
типун тебе на язык -- в пятницу если проснусь - -поеду военный билет забирать))
16-Чэр-2008 11:46 am (UTC)
Спокойно, не нервничать))
16-Чэр-2008 05:45 pm (UTC)
Жора, я вельмі шкадую, што ты гэта напісаў. Аніяк не таму, што мне трэба бачыць цябе ў якімсьці канкрэтным лягеры - урэшце рэшт, якая розьніца, асабліва ўлічваючы, што ты ня сябра Фронту :) А таму, што ўзяўшы слана за хвост, ты безапэляцыйна сьцьвердзіў, што слон - гэта тонкая вяроўка.

Хаця эмацыйна мне, фронтаўцу і чалавеку асабіста знаёмаму з усімі "фігурантамі", надта непрыемна, што сытуацыя дайшла да такой кропкі, я хачу быць шчырым перад сабою, і, адпаведна, я не магу лічыць Алеся Міхалевіча "ахвярай". З адной вельмі простай прычыны: калі б ён набраў падчас зьезду на N-цаць галасоў болей і стаў бы старшынём, дык сутыкнуўшыся з фармальна выяўленым непадпарадкаваньнем з боку, дапусьцім, Вячоркі - вычысьціў бы яго не вагаючыся. І я гэта кажу зусім не дзеля таго, каб паказаць, што АМ "таксама дрэнны". Зусім наадварот - гэта было б правільна, гэтаксама як і тое, што цяпер робіць Баршчэўскі - правільна. Незалежна ад таго, хто зь іх табе больш даспадобы, правілы кіраваньня арганізацыяй аднолькавыя.

Бальшыня хібаў у тваіх разважаньнях вынікае з таго, што ты разглядаеш партыю як маленечкую мадэль дзяржавы. У адпаведнасьці з гэтым памылковым пастулятам, да ўнутрыарганізацыйнага жыцьця партыі мусяць прад'яўляцца тыя ж патрабаваньні, што і да сужываньня людзей унутры дзяржавы. Ты мог бы лёгка праверыць якасьць такога сьцьверджаньня праверыўшы яго на абсурднасьць: у прыватнасьці, калі твой пасыл верны, дык сацыял-дэмакратычная партыя, якая не прымае ў свае шэрагі людзей з антысацыялістычнымі перакананьнямі - парушае іхныя правы і ўвогуле паступае скрайне недэмакратычна. Чаму ж ня могуць, напрыклад, адэпты лібэртарыянства далучыцца да СД, каб разбурыць партыю знутры... вой, я хацеў сказаць, каб пакрытыкаваць кіраўніцтва ды іншым сябраў за іхны сацыялізм? Як жа права на выказваньне, унутрыпартыйная дэмакратыя і ўсе такія справы?

Вымушанае суіснаваньне ў межах дзяржавы і дабрахвотнае ўзаемадзеяньне ў межах арганізацыі адрозьніваюцца вельмі грунтоўна. Зрэшты, я думаю, ты дастаткова здольны, каб паразважаць на гэтую тэму самастойна ;)

Сутнасна, партыя ствараецца для адзінага, супольнага дзеяньня. І для таго, каб яно сапраўды было такім, арганізацыя павінна практыкаваць унутраную дысцыпліну. І найпершы кансэнсус з усіх магчымых кансэнсусаў мусіць быць у тым, хто кіруе партыяй. А кіраўнік, афіцыйныя намесьнікі якога, сабатуюць ягоныя распараджэньні абавязаны альбо настаяць на сваёй волі, альбо падаць у адстаўку. І гэта не залежыць ад таго, як гучыць ягонае прозьвішча: Баршчэўскі, Вячорка ці Міхалевіч. Таксама, цалкам рацыянальным зьяўляецца патрабаваньне прытрымлівацца - прынамсі ў публічных выказваньнях - рытуальнай ветлівасьці ў дачыненьні да супартыйцаў, бо ад гэтага ўрэшце рэшт залежыць маральны клімат. Ніякай аналёгіі з "аховай годнасьці прэзыдэнта", я асабіста тут не заўважаю.

Спашлюся заадно і на прыклады: скажам брытанская Кансэрватыўная партыя выключыла Edgar-а Griffin-а, вельмі вядомага актывіста з 29-цігадовым стажам (!), за сувязі з партыяй-канкурэнтам. Годам пазьней Michael Keith Smith, лідэр адной з унутраных плыняў той жа партыі быў выключаны за зьняважлівы ў дачыненьні да дэпутатай-кансэрватараў рэклямны артыкул. Ці можна меркаваць, што палітычная сцэна найстарэйшай зь ліку жывых дэмакратыяў сьвету таксама "дэфармавалася пад уплывам дыктатуры Лукашэнкі"?

Зьвернутае да ЛБ абвінавачаньне ў тым, што ён "забыўся на варункі свайго абраньня" не адпавядае рэчаіснасьці, хаця гэта, пэўна, ужо не твая памылка, а неакуратнасьць рэпартажу, на які ты спаслаўся. Насамрэч, Баршчэўскі адкрыта заявіў, што будзе змагацца за выключэньне з партыі тых, хто ня выйдзе зь іншых палітычных утварэньняў. І зрабіў гэта, канечне ж, да галасаваньня.

Урэшце, ты маеш рацыю, калі кажаш, што сябрам партыі ня мае сэнсу забараняць сяброўства ў грамадзкіх арганізацыях непалітычнага характару. Аднак, рух Мілінкевіча яўна да такіх не належыць. Гэта арганізацыя, якая ставіць перад сабой палітычныя мэты, у прыватнасьці, дасягненьне самім Мілінкевічам прэзыдэнцкае пасады. "Рухам" яна называецца, бо слова "партыя" (як і "апазыцыя") у гэтым сэзоне ня ў модзе.
16-Чэр-2008 06:09 pm (UTC)
Алекс, дзякуй за добры і грунтоўны адказ! Давай пагутарым, паспрабуем па пунктах :)

"Жора, я вельмі шкадую, што ты гэта напісаў. Аніяк не таму, што мне трэба бачыць цябе ў якімсьці канкрэтным лягеры - урэшце рэшт, якая розьніца, асабліва ўлічваючы, што ты ня сябра Фронту :) А таму, што ўзяўшы слана за хвост, ты безапэляцыйна сьцьвердзіў, што слон - гэта тонкая вяроўка."

Скажам так, у гэтым эсэ ёсць троху нарматыўнага, таго, што, на мой погляд, павінна было б быць. Мне на дадзеным этапе аднолькава далёкія як Баршчэўскі, так і Міхалевіч (адно, можа быць, што апошні больш малады). І зразумела, калі ў мяне ўзнікне жаданне напісаць што-небудзь на тэму, якая мяне асабліва зацікавіла - я зраблю гэта, бо зараз мяне асабліва нішто не абмяжоўвае - ні дзейнасць, не чальцоўства ў партыі, ні пасада. Хаця, па праўдзе гаворачы, я загадзя ведаў, што твая рэакцыя будзе крытычнай :) Але ня трэба думаць, што я з'яўляюся прыхільнікам Міхалевіча болей, чым кагосьці яшчэ ў партыйнай апазыцыі: хіба што той меней "заезженный" на публіцы і таму выглядае досыць свежым.

У дадзеным выпадку мяне абурыла сама працэдура, якая не выглядала надта ўжо дэмакратычнай і схільнай да ўмацавання адзінства партыі (зачынены разгляд справы, амаль роўная колькасць галасоў), хаця і магчымай. Выключаць чалавека, за якога прагаласавала амаль палова чальцоў З'езду, з фармулёўкай, што ён "развальвае партыю", але без публікацыі аргумэнтаў, а галоўнае, ДАКЛАДНЫХ ФАКТАЎ, у прэсе (хаця б сваім сайце), стварае моцную атмасфэру недаверу. Перш за ўсё таму, што склалалася падобнага кшталту сытуацыя, калі прыхільнікам пераменаў апазіцыйныя партыі даволі блізкія, і канфліктныя падзеі ў іх яны ўспрымаюць досыць балюча. Ведаючы гэтыя абставіны, і Вячорка, і Баршчэўскі, ці тыя партыйцы, якія абгрунтоўвалі сваю пазыцыю, павінны былі б загадзя растлумачыць сваім шэраговым чальцам і іншым прыхільнікам дэмакратычных зменаў, чаму яны жадаюць зрабіць менавіта так і што іх да гэтага абавязвае. Бяз гэтага, запозненыя камэнты ў стылі "У партыі няма расколу" (Вячорка) выглядаюць перад чытачамі толькі няўдалай спробай апраўдацца (незалежна ад таго, як яно ёсць на самой справе і хто тут паступіў больш амаральна).

"Калі б ён набраў падчас зьезду на N-цаць галасоў болей і стаў бы старшынём, дык сутыкнуўшыся з фармальна выяўленым непадпарадкаваньнем з боку, дапусьцім, Вячоркі - вычысьціў бы яго не вагаючыся." - вельмі магчыма. Але калі ведаць пра сытуацыю канфлікта, можна ісці дзьвума шляхамі: ці шукаць нейкі кампраміс і размяркоўваць плыні дзейнасці, ці, сапраўды, "вынішчаць". Але гэтая сытуацыя моцна выглядае як "апошні наступ", што і раздражняе: у той час, як можна было б рыхтавацца да выбарчай кампаніі, партыя вабіць увагу не сваімі дзеяннямі, а сваімі чарговымі канфліктамі. Не бачу прычынаў, якія б шкодзілі сп. Баршчэўскаму загадзя расказаць пра "шкоднасць" дзейнасці Міхалевіча на пасадзе намесніка кіраўніка. Ня ведаючы аб ягоных (Міх.) рэальных справах, магу сцвярджаць, што ў любым выпадку гэта выглядала б значна болей празрыста.
16-Чэр-2008 06:15 pm (UTC)
"А кіраўнік, афіцыйныя намесьнікі якога, сабатуюць ягоныя распараджэньні абавязаны альбо настаяць на сваёй волі, альбо падаць у адстаўку."

Ну дык няхай выключыць, калі Міхалевіч сапраўды ня робіць тое, што павінен! Але было б значна лепей, калі б іншыя (і шэраговыя чальцы партыі ў тым ліку) убачылі матывацыйны спіс, абгрунтаваны і заснаваны на фактах. І ня было б пытанняў; болей за тое, рэйтынг Міхалевіча значна пагоршыўся б (дэзінтэгратар дэмакратычных сілаў дзеля ўласных амбіцый), у адліку ад таго арэола "ахвяры", які зараз будзе яго суправаджаць. Але не зрабілі. Чаму? (справа ня ідзе аб тым, нібыта я сцвярджаю, што Міхалевіч - душка і ўсё выконваў).

"Зьвернутае да ЛБ абвінавачаньне ў тым, што ён "забыўся на варункі свайго абраньня" не адпавядае рэчаіснасьці" - табе як відавочцу было лепей відаць і чуць :) Я спасылаюся на адкрытыя крыніцы.

"Аднак, рух Мілінкевіча яўна да такіх не належыць." - зноў жа, няхай ў партыйцаў знойдуцца і доказы, і факты, якія будуць апублікаваныя - пытанняў будзе значна меней. Ня трэба хаваць факты таго, як дзейнічае апазіцыя, нават калі апошняя робіць нешта не зусім маральна і "правільна".
16-Чэр-2008 05:46 pm (UTC)
На маю думку, Алесь сьвядома вырашыў згуляць з агнём, парушыўшы пастанову Сойму, з разьлікам на тое, што Баршчэўскі пабаіцца выключыць яго, і тым самым пазбавіцца аўтарытэту - хто будзе слухаць кіраўніка, якога можна пасьпяхова (і нават публічна) праігнараваць? Аднак, у сп.Лявона аказаліся нашмат вастрэйшыя зубы і больш прынцыповая, чым меркаваў Міхалевіч, пазыцыя. І, па-мойму, гэта ня можа не выклікаць павагі.

Рэклама

Наладка
Гэтая старонка была загружана Ліс 23 2009, 12:26 pm GMT.